My-Memory

โดนเพื่อนหลอก....

posted on 30 Nov 2005 20:13 by rancrosider  in My-Memory
ณ 29 พ.ย. 2548
อยู่ๆเพื่อนคนนึงก็ออน msn มาบอกให้ชวนไปธรรมศาสตร์
แล้วมันก็ชวนเพื่อนไปหลายคน
ไอ้ตอนแรกชั้นก็นึกว่ามันจะจัดชุมนุมอะไรกันหว่าที่ธรรมศาสตร์ หรือว่ามันมีงานอะไรวะ
พอนัดแนะกับไอ้ปูเสร็จ ก็ไปนั่งเล่นเกมก่อนนอน

ณ 30 พ.ย. 2548
และแล้ววันนี้ก็ถึงวันนัดซักที
พอเรียนคาบเช้าเสร็จก็ประมาณ 11 โมง เห็นว่ายังมีเวลาเหลือก็เลยไปกินข้าวกลางวันกับเพื่อนใน sec
พอใกล้ถึงเวลานัดกับไอ้ปูก็เลยเดินไปที่คณะ IT วันนี้เจอ(รุ่นพี่)วิงกับแฟนที่ชื่อเม่น ที่เรียน IT ปี 2 แต่ก็ขี้เกียจไปทักขัดขวางความสวีทมัน
รอแล้วรอเล่าไอ้ปูก็ไม่โพล่มา โทรไปมือถือมันก็ไม่รับ เป็นห่าเหวไรของมันก็ไม่รู้
พอเห็นว่าเริ่มสายเลยโทรไปหาไอ้ตั้ว(คนนัด) มันก็บอกโทรหาไอ้ปูไม่ได้ แล้วก็นัดกันไปเจอที่อนุเสาวรี( แล้วมันไปไงวะ ไปก็ไม่เป็น )
รอไอ้ปูซักพักมันก็เดินลงมา บอกนาฬิกาตายแถมทำสอบไม่ได้
เลยบอกไอ้ปูว่าตั้วมันนัดไปเจอที่อนุเสาวรี มันก็เลยบอกไปนั่งรถตู้ที่ไปรังสิตก็เลยนั่งไป โอ .. นานสิ้นดี
พอมาถึงก็เจอ ตั้ว ซัน แล้วก็ มุ่ย แล้วก็จับผลัดจับพลูนั่งรถตู้ไป มธ. โอ นานอีกแล้ว ..

ณ มธ. (โอ มธ. ทางเข้าโคตรเงียบหยั่งกะป่าช้า)
พอมาถึงก็โทรเรียกนังแน๊ซมา แล้วก็ไปรอกันที่โรงอาหาร
แล้วแน๊ซก็มาพร้อมเพื่อนน่ารักๆคนนึง >_< แล้วเพื่อนแน๊ซก็ปลีกตัวไป หลังจากนั้นแน๊ซก็ควักบุหรี่โมเดล แล้วก็ .. ( เออชั่งมันเหอะ )
แล้วก็โทรไปนัดปออีกที ปอ บอกจะมาสายๆหน่อย
พอปอมาถึงก็เม้าท์ซักพัก ตั้ว มันก็ยังไม่เผยจุดประสงค์ว่านัดมาทำไม
เดินไปเดินมาไปถึงตึก SC (ตึกไรหว่า) แล้วก็นั่งตรงร้านกาแฟชั้น 2 แล้วป้าบิวก็มา ( ขณะนั้นไอ้ปูก็ไปนั่งชาร์จแบทให้ PSP อยู่ - -a )
หลังจากนั้นก็เดินกันไปรอ ลี่ กันที่หน้าหอสมุดมั้ง ระหว่างนั้นก็เริ้มเม้าท์แตกหลังไม่เจอกันเป็นเวลานาน
และแล้ว ..
...โอ้ ... ไอ้คนนัดก็มีคนโทรมา ...
... และแล้วมันก็วิ่งออกไป .... โอมันหายไปไหน ... มันหายไปแล้ว ...... ก่อนไปมันบอก เดี๋ยวจะกลับมา
.... ผ่านไป 20 นาที ...
..มันหายไปแล้วครับ .. เพื่อนตัวดี ... มันหลอกตูมาทำหอกอะไร ... แน่เลย ... มันไปหายไปหา สาว มธ. ที่นัดไว้....
....แล้วชวนตูมาทำอะร๊ายยยยยยย ...
... หลังจากนั้นก็แยกกับแก๊งแน๊ซกลับบ้านกับไอ้ปู ... นานแสด .. ระยะทางอันห่างไกล ..
....ลำบากลำบนมาเพื่อฆ่าเวลาให้ไอ้ตั้วหาสาว ... อา ... คราวหน้าตูไม่เชื่อมันอีกแล้ว ... ไอ้ตั้